Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Το παιχνίδι του Δεκέμβρη

Πολύ όρεξη έχω για το πανηγυρικό ετήσιο και φέτος δεκαετήσιο χαΪφιντελιτιλίκι για τους καλύτερους δίσκους τσι χρονιάς. Έγω ,παιδιά, τους έχω έτοιμους της δεκαετίας. Ότι ακούσαμε ακούσαμε. Και άλλο να είσαι λίγο μετά τα είκοσι και να βράζει το αίμα σου για εκείνο το τραγουδάκι που ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις από το να είσαι τριάντα και κάτι και να κατεβάζεις δισκογραφίες στο λεπτό. Γιάυτό κομβικό σημείο για το πως ακούμε μουσική εμείς οι μανιώδεις δισκοφάγοι είναι κάπου εκεί που οι ταχύτητες άρχισαν να φορτσάρουν. Θετικό και αρνητικό αυτό. Θετικό γιατί επιτέλους θα ακούσεις όλους τους δίσκους για τους οποίους διαβάζεις μια ζωή στα περιοδικά αλλά μόνο στη φαντασία σου παίζαν. Αρνητικό γιατί η ποσότητα μας έχει κάψει το συναίσθημα της αναμονής, μας στερεί την αίσθηση του μύθου και μας απομονώνει. Δεν ακούμε μουσική μαζί πια. Ο καθένας έχει τις δικές του προτιμήσεις σε σημείο που ο φετιχισμός γίνεται μόδα και χάνει το νόημά του. Ωστόσο, δεν είναι καιροί για κλάμματα αλλά για επίγνωση του πόσο πολύ η τεχνολογία αλλάζει τις ζωές μας. Ας μαζευτούμε λοιπόν και ας ψηφίσουμε για να κρατήσουμε κάτι κοινό για το μέλλον, ωραίο είναι αυτό.
Και κάτι ακόμα, πότε να προλάβει κανείς να ακούσει καλά και να αγαπήσει 20 και 30 δίσκους σε μια χρονιά? Ειδικά όταν τους καλύτερους δίσκους τους ακούς από τον δεκέμβριο και μετά (σε αυτό βοηθούν οι λίστες των ξένων περιοδικών). Γιάυτό η λίστα αυτού του μπλογκ θα αλλάξει λογικά μέχρι την οριστική της διάρθρωση (μα καλά τι λες, για όλους έτσι είναι). Τέσπα, τα λέω αυτά γιατί νομίζω ότι φέτος δεν κυκλοφόρησαν ιδιαίτερα καλοί δίσκοι στο χώρο της ποπ και ροκ. Άμπιέντ, εχπεριμενταλ, τζαζ, ντεθ και δε ξέρω γω τι άλλο, μπορεί να έχουν βγάλει μερικούς καλούς δίσκους αλλά ποπ και ροκ πρόκειται περισσότερο για ξεχωριστά τραγούδια και σιγκλάκια παρά ολοκληρωμένα άλμπουμ, που τα ακούς απο την αρχή μέχρι το τέλος με ευχαρίστηση. Γενικώς, τα άλμπουμ έχουν πεθάνει. Παρά ταύτα, περιμένω πως και πως το παιχνίδι του gone for sure έτσι για να ξαναφτιάξω το μύθο, να νιώσω μέλος μιας παρέας. Λίγες μέρες ακόμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου